Florencja

Z naszej sielskiej, wiejskiej Toskanii, pełnej wzgórz z winnicami, pojechaliśmy do Florencji, miasta w środkowej części Włoch. Florencja to stolica regionu i jedno z najpiękniejszych miast we Włoszech, zwane perłą renesansu. Z drugiej strony z przykrością musimy o tym powiedzieć, ale z naszego punktu widzenia pełna też kiczu i wręcz zalana turystami, a do tego potwornie duszna i gorąca.

Zacznijmy jednak od tej dobrej strony. We Florencji spotkaliśmy dużo przepięknej architektury, zaczynając od absolutnie zjawiskowej katedry Santa Maria del Fiore, poprzez pałac Palazzio Vecchio wraz ze stojącym przed wejściem posągiem Dawida Michała Anioła oraz wieloma innymi ciekawymi rzeźbami, po niezwykły most Ponte Vecchio, jeden z najstarszych mostów w Europie.

Wędrując urokliwymi wąskimi uliczkami dotarliśmy pod wieczór na plac Michała Anioła, skąd rozpościera się przepiękny widok na panoramę Florencji, szczególnie ciekawą po zmroku.

Pozytywne wrażenia są niestety częściowo przysłonięte przez wcześniej wspominane negatywy – tłumy turystów oraz wszechobecny kicz, najbardziej widoczny w małych sklepikach, handlujących tandetnymi, pozbawionymi smaku pamiątkami, wśród których dominują na wszelaki sposób ujęte genitalia Dawida Michała Anioła czy innych znanych rzeźb z niby dowcipnymi napisami. Sytuacji nie poprawia tłum rozwrzeszczanych, spoconych turystów, przelewających się przez wąskie, duszne, zaśmiecone uliczki.

Choć Florencja jest piękna, to z radością wróciliśmy w nasze wiejskie klimaty.